Ludzki działają bodźce, na które odpowiedzią są układowe lub narządowe reakcje lub odruchy, pobudzające naturalne siły obronne organizmu i ich normalizację. W krioterapii takim bodźcem jest zimno. Im niższe stosowane temperatury kriogentu, tym krócej trwa zabieg miejscowego schładzania i jest bardziej bezpieczny, ponieważ nie wpływa na homeotermię jam ciała. Krańcowo niską temperaturę możemy uzyskać wykorzystując w urządzeniach do krioterapii ciekły azot. Jest on cieczą kriogeniczną, nie agresywną i chemicznie obojętną Głównym skutkiem działania zimna na organizm w trakcie kriozabiegu jest w początkowym okresie obniżenie się ciepłoty skóry i tkanek podskórnych nawet o kilka stopni. Obniża się także temperatura mięśni, tylko znacznie wolniej. Następuje w skórze skurcz naczyń krwionośnych, wywołany zmniejszeniem przepływu krwi, który utrzymuje się jeszcze ok. 1 min. Po zabiegu. Lecz już po ok. 4 min. Po zabiegu zachodzi odwrotna reakcja. Następuje rozszerzenie naczyń krwionośnych, które mogą osiągnąć czterokrotnie większą wartość niż przed zabiegiem, oraz utrzymywać się przez kilka godzin. Kilkugodzinne przekrwienie w obrębie tkanek sprzyja nie tylko lepszej przemianie materii, ale również usuwaniu z tkanek szkodliwych produktów metabolizmu. Zimno działa przeciwbólowo, co spowodowane jest zmniejszeniem szybkości przewodnictwa we włóknach nerwowych, dochodzi do wzrostu stężeń endorfin, oraz obniżenia koncentracji bradykininy i angiotensyny - związków odpowiedzialnych za odczuwanie bólu. Dodatkowym czynnikiem hamującym ból jest wpływ zimna na przewodnictwo nerwowe dróg nocyceptywnych, zwłaszcza bezmielinowych włókien typu C. Ma silne działanie przeciwzapalne- hamuje procesy zapalne, zmniejszając miejscową aktywność przemiany materii komórek objętych zapaleniem, reakcji enzymatycznych, co jest równoznaczne ze znaczącym zmniejszeniem aktywności mediatorów zapalenia. Korzystne oddziaływanie niskich temperatur przejawia się także zmniejszeniem napięcia mięśniowego, wskutek zmniejszenia szybkości przewodnictwa nerwowego i obniżenia reaktywności obwodowych zakończeń czuciowo-ruchowych, w tym również odpowiedzialnych za regulację napięcia mięśniowego swoistych receptorów - aparatów Golgiego w ścięgnach i wrzecionach nerwowo-mięśniowych w mięśniach.

• Obrzęki występujące o urazach
• Zapalne i zwyrodnieniowe choroby stawów, chrząstek stawowych
• Choroba Bechterewa, zespół Reitera, liszaj rumieniwaty, dna
• Przewlekłe choroby stawów jak np.: choroba zwyrodnieniowa stawów, wtórne zapalenie w chorobie zwyrodnieniowej
• Zespoły bólowe kręgosłupa np.: bóle w okolicy lędźwiowej ( po wykluczeniu choroby nerek), nerwoból nerwu kulszowego, stan po operacji jądra miażdżystego
• Reumatyzm tkanek miękkich jak np.: zapalenie ścięgien, czy zapalenie okołościęgnowe
• Następstwa wypadków i innych urazów jak: skręcenie, zwichnięcie, nadciągnięcie mięśni,stłuczenie mięśni, obrzęki po urazach, choroba Sudecka
• Choroby chirurgiczne jak: przykurcze w stawach, obrzęki po operacjach, bóle blizn, ropnie kości, miejscowe infekcje
• Choroby neurologiczne jak: spastyczne niedowłady połowicze i poprzeczne, rozsiane zapalenie mózgu i rdzenia, miastenia, ostre zapalenie nerwów.